Gün geçtikçe daha zorlaşıyor senden ayrılmak! Bütün bir yılı senle bir bütün olarak geçirdikten sonra 3 gün bile 3 yıl gibi gelebiliyor sensiz.. :(
Düğün vs. nedenlerle bugün Zeytin'i veterinere bırakmak zorunda kaldım. Evden çıkmak herzamanki gibi oldukça güçtü. Veterinerdeki pansiyon bölümüne girince asıl zorluğun evden çıkmak değil onu orada bırakmak olduğunu anladım. (Biliyordum elbet böyle olacağını ama uzun zamandır orada kalmamış olması bugünü daha bi imkansız hale getirdi.)
Bu kadar duygusal olmamalı bi insan!! Ağladım evet.. Emre ve asistanına çıkın talimatı verip Zeytin'le konuştum biraz, biraz da salya sümük tamam. :)
Çocuğu olanları, çocuğu olup bi nedenle kaybedenleri, içinde gerçekten sevgi ve merhamet barındıranları, acımasızları, katilleri, kedi-köpek-çocuk öldürenleri düşündüm sonra.. İçimdeki eziklik içime sığmayınca vazgeçtim düşünmekten ve yazıp bu duygulardan uzaklaşmaya karar verdim.
Şimdi sadece günlerin çabucak geçmesini bekliyorum..
Yatcaz kalkcaz, yatcaz kalkcaz hoooop yanımda olacaksın Zeytinim.. :*
Posted via Blogaway
